Ana Evladı Şiiri - Muhammet Üresin

Suyundum havandım toprağındım ekmeğin aşındım çok seviyordun öyle diyordun inandım
Unufak etmezdin kırıp dökmezdin hiç beni sen asla gitmezdin ama bak toz duman her yanım
Dayandım ama gel bir de bana sor nasıl dayandım yokluğunda ne kadar da çok yandı canım
Eyvahın bini bir para dilimde yalvardım yakardım ama duyulmadı feryadım figanım

Çocuk aklımla sevmeye kalktım günümü gördüm kusura bakma yüreğim gerçeğe geç saydım

El insaf be bu kadar da olmaz ki böylesine vurulmaz ki ben de bir ananın evladıyım
Laftan anlamaz hiç yokluğun başucumdan ayrılmaz ki şöyle rahat rahat bir nefes alayım
İflah olmaz kabuk bağlamaz bir yara mıyım şimdi hani bir zamanlar her derdine devaydım
Kimbilir sensiz kaç mevsim değişti günler yıllara vardı ama ben hala sana sevdalıyım