ANA CAN...
Ölür sanmıyordum, ben asla seni,
Kabullenmek zormuş, ZORMUŞ ana can.
Hem " Ana ", hem " Ölüm ", olmaz, diyordum,
Yüreğimi yakan KOR'MUŞ ana can.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ayım, haftam, günüm, hatta an ımda,
Burukluk gitmiyor, şu sol yanımda,
Hani sevmediğin Hatçe Hanım da,
Sen hastayken seni SORMUŞ ana can.
----İsa bey çok harika bir şiir okudum sizi ve şiirinizi kutluyorum saygılar sunuyorum.
tebrikler ustam
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta