Bozlağın feryadı düşer bozkıra
İnsan insanı incitir mi ha
Ana doğurur dünyayı sırtında
Kadına söz atan utanmaz mı ha
Kimi hor gördü cahil dilinde
Kimi yaraladı öfke elinle
Ama bir millet büyür aslında
Kadının sabrı emeğiyle
Ana doğurur yiğidi
Yetiştirir delikanlıyı
Kadına kalkan el bilsinki
Yıkar kendi dünyayı
Ana bacı yar deriz
Baş tacı yaparız biz
Kadına saygı olmayana
Adam değil deriz biz
Bir elinde beşik olmuş
Bir elinde ekmek olmuş
Nice çile yüklenmiş de
Yine dimdik ayakta durmuş
Ana bacı yar deriz
Baş tacı yaparız biz
Kadına saygı olmayana
Adam değil deriz biz
Unutma ey insan oğlu
Ana karnı ilk yurdun
Kadını inciten bilsin
Kendi kökünü kırdın
Kayıt Tarihi : 7.3.2026 01:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!