Tozlu rafta gizledim içime sinmeyen mısralarımı.
Yalnızlığımı anamdan gizli mutfak tezgahında parçaladım.
Umutlarımı kışlıklarla kaldırdım.
Anam kar yağdırmazdı kışları üzerime.
Bi’ fanila, bi donla atlattım ayazları.
Postallarımdaki çamurlarla yıkandım.
Böyle böyle karalar bağladı ak yüzümü.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta