An Kadar Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Anı’nı yaşamalı insan.
Ne hissediyorsa onu
Gülecekse gülmeli,
Ağlayacaksa ağlamalı,
Dokuna bilmeli sancısına,
Sarılmalı,
Bürünmeli varlığına,
Vicdanına,
Pahası kadar değer vermeli, sevmeli
Paylaşmalı
Yaşanmışlıklarıyla ömrünü,
Öfkesince hırçın, nefesince
Yaşatmalı, yaşlanmalı...
Daraldığında üşüse de açmalı o camı
Çıkabilmeli en uç dallara
Aşmalı
Dağ gibi duran çıkmazları,
Zihnindeki duvarları,
Engel sandığı
Yarım ayak adımları...
Çünkü
İnsanın kendisi vurur ayağına prangaları
Şımartır, hak verir aynada gördüğü
Çalımlık, beyzade adamlıklara,
Kibir zaptı zuhur bulmuştur
Depreşir,
Depreşir de tutamaz
İçindeki heyecanları
Bu sebeptendir
İnsan kendi kendini yaratmalı
An kadar o anı yaşatan
Dünkü çocukluklarına varmalı...