Ameliyat Masası Şiiri - Doğuş Kılınç

​Merhamet sandığın, aslında bir pusu,
Kurudu vicdanın o berrak suyu.
"Çekmesin" dediğin yokluk değil bu,
Ruhunu sattığın bir dipsiz kuyu.

​Küfür bir nakışmış, diline yer etmiş,
Ar damarı çatlamış, edep firar etmiş.
Ekran karşısında mahremiyet bitmiş,
Baba susmuş, ana susmuş, ar gitmiş.

​Neşter’i vurdum ben, yara derinden,
Toplum sarsılıyor, koptu yerinden.
Vebali ağırdır, kaçma ferinden,
Hesap sorulacak her bir birinden.

​Doğuş Kılınç Neşter / Ameliyat Masası Operasyonu