Elveda Amed!
Elveda yalnızlığımı paylaştığım sokaklar.
Bu gece yüreğimi,
Son defa bırakıyorum surlardan aşağıya.
Hayallerim ise; demli bir çay kıvamında kalsın.
Elveda yüreğimin yitik kenti!
Gazi köşkü, Hevsel bahçesi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Elveda yârime yarenlik eden
Sokaklar, parklar, çay bahçeleri
Dünyanın en güzel çiçeğini
Senin kalbine gömüyorum
Soldurma sakın yüreğini,
Yüreğimi yüreğine bırakıyorum
tebrikler icten ve güzel siirinden ötürü...
Görmüş kadar oldum güzel Mesin'i. Tebrikler.
Suna Doğanay
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta