Kitap tutkusu onunla başlıyor, o zaman için özenti demeli, amca her zaman rol modeli, bu küçük olan; saygı ve estetik iç içe, rakıyı da çok güzel içiyor, yanında maydanoz, rumca mı yunanca mı, her gittiği yerde rakı varsa bu ot da olmalı, onu da amcadan öğreniyor, bu en küçükleri, fırtınalı dalgalar arasında annesinin kucağında, geldiğinde henüz kundakta.
Devrimden kaçıyor iki kadın beş çocuk, en küçükleri işte maydanoz ile rakı içen amca; maydanozu da yıllarca yiyemiyor, en sevdiği çorbada bile annesinin eteğini tutmuş mutfak ateşinde koydurtmuyor; sonra tutku benim için rakı ile maydanoz, hayat hazları, küçük amca her zaman rol modeli.
(İstanbul’da Beklenen Devrim, Özgür yay. 2011)
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta