Altüst olur bazen Şiiri - Murat Ülkü

Altüst olur bazen kurduğun dünya,
Karanlık çöker de bitmez bu rüya.
Ümidin bittiği o son noktada,
Bir kapı açılır, her şey değişir.

Gözyaşın akarken diner mi sızım?
Kışa döner birden baharım, yazım.
"Bitti" dediğim an, en zor çıkmazım,
O yüce el gelir, beni kurtarır.

Kalbimde bir sızı, ruhumda keder,
Sanma ki bu çile böylece gider.
Sabreden kuluna Mevla lütfeder,
Güneş doğar elbet, geceyi sarar.

Sabırla beklemek en büyük kale,
Düşürme ruhunu asla melale.
Şu fani dünyada bin bir gaile,
Yürekte imanla menzil alınır.

Zifiri geceler nura gebedir,
Zorluğun ardında kolaylık gizdir.
Rabbine yaslanan daim azizdir,
Yorgun gönüllere huzur salınır.

Gözyaşı silinir, diner fırtına,
Yükleme dünyayı yorgun sırtına.
Yürürken hayatın dik yokuşuna,
Mevla’nın lütfuyla menzil bulunur.

Aşkın ateşiyle kavrulur sinen,
Vuslat hayalidir acıyı dindiren.
Uzaklar yakın olur, O'na güvenen,
Hasretin bağrında sabır bilenir.

Araya yollar ve engeller girse,
Özlem yüreğini derinden yerse,
Seven kul sevdiği vuslata erse,
Gönül gurbetinde derman dilenir.

Uzaklık dediğin bir nefes kadar,
Aşk ile yananın dünyası mı dar?
Rabbimdir her dertte en sadık o yâr,
O'nun sevgisiyle ruh tazelenir.

Gayrı dert eyleme, bırak her şeyi,
Mevla bilir elbet hayrı ve şerri.
Garip Murat buldu doğru yörüngeyi,
Huzura kavuşur kalbin nihayet.