Altmışından sonra geriye kalan...
Yaşlı ve yorgun bir beden...
Anılar, özlemler, keşkeler, hüzün...
Nasıl tükendiğini anlayamadığım ömrüm...
Affı imkansız kırgınlıklarım...
Keşke hiç tanımasaydığım,
Hak etmeyene iyilik yapmasaydım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta