Kendimi bildim bileli
Altın takınmadım
Bilinçli olarak
İnsanları
Özendirmemek için
Adil olabilmek uğruna
Ezmemek, üzmemek
İmrendirmemek için..
Kimseyi rahatsız etmeden
İnançlarım doğrultusunda
İlerlemekti muradım.
Hep kendi adıma
Doğru şeyler yaptığımı sanmıştım;
Yanılmışım!..
Meğer
Altın olan, benmişim!
Yaş, kemâle ermeden
Bu gerçeğin
Farkına varamadım!
Kendimden
Ve gençliğimden
Özür dilerim!
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 20:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Istanbul; 02.09.2024 Esma Özdemir
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!