ALTI ŞUBAT (GÜNEYİM)
İki deprem olmadı bu gün;
Bilmem kaç yüz bin deprem.
Yıktı geçti can evini canların
Yaktı yüreğini vatanın.
Aşamadım fiyakalı yolları,
Varamadım ünleyen çığlığına.
Sen buz kesip yanarken
Ben ateşler içinde dondum.
Sana güneşli ufuklar vaad edip,
Hep utanmaktan yoruldum.
Ben sırça köşkünde (biçare)
Sen mum ışığında boğuldun.
İçim daraldı bir gün öncesi
Sanki olacağın habercisiydi.
Öyle sövgüler gelip geçiyor ki,
Galiba bende biraz duruldum.
Kayıt Tarihi : 7.02.2023 00:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Güney ve güney doğu da deprem şehitlerine itafen çaresiz isyan.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!