Sevgili ölüm, sen misin yine?
Düş kapılarımı çalmaktan usanmadın herhalde?
Almayacağım seni içeri işte
Elini tutmayacağım
Belini kavramayacağım
Kokunu çekmeyeceğim içime
Aksanı her zaman anlaşılmaz
Akşamı yoldaş olanın
Usulca kulağına sırnaşan
Kediden hallice hoş mu hoş notaların
Şarkıların tınısında saklı
Bozaaa
Buz gibi soğuk boza
İstanbul'un dar sokaklar konçertosunda
Sesler yükselip alçalıyor
Yandan bir hasta...
toprağına belki
Ağrısıyla kafamın
Kafamda aklım
Aklımda hatıralarım
Boş durmamalı hiçbiri
Ucubesiyle barların
Hayatın gebelikten ibaret olmasını isterdim
Yaşamın yeşerdiği şu rengi renk küresinde
Bir odanın penceresi kapkara bir duvar olmasın
Bir pranga olmasın düşlerimize
Gözümün ve tenimin tadabileceği...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!