Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Birgün de benim için doğsun güneş
Sıcak aydınlıklar dağılsın evrene,
Bir aşkı fısıldasın meltem nefesiyle
Bir zaman önceki sevgilim yine.

Gün batımı uçan kırlangıçlar

Görmedi şu gözlerim görmek istediğimi
Duymayı istediğim söze kulağım sağır,
Hayatım bir yokuş ki dike yakın eğimi
Üstelik sevgini de yüklendim cismim ağır.

Yüküm ezse de beni dönmem yine yolumdan

Denize düşmüş sanki boğulmakta insanım
Kurtarmaya atılmış çevrem dolu halatlar...
Birini tutsam belki kurtuluverir canım
İnsanı kurtaran da batıran da inatlar...

Tatlı can korkusuyla tutundum hepisine

Sevgi nefrete döndüğünde
Nankördür insanlar...
Sevilip, sevişirken
Bonkördür insanlar...
Bakışlar aynı bakış
Gözler aynı göz

Ulu umutlar peşinde koşarım
Gece gündüz uyanık fikrimle,
Küçük umutları neyleyim ki?
Cebimde ufaklık para
Başımda ulu umutlar...
Ya herkes uyurken ben gelirim

Cumhuriyetimizi koruyan şemsiyedir
Laiklik ki üstüne türban gölgesi düştü.
O şemsiye ATA'dan emanet, hediyedir...
Suskunu öldü sanıp akbabalar üşüştü...

Senden önce anan da, ninen de baş örterdi

Bu hayat sonsuz değil ölüm var sonucunda
Vatana ölmeninse şehitlik var ucunda...

Gençliğim var, can tatlı demez, korkmaz verir can
TÜRK 'LERİ bu imânla yaratmıştır YARATAN.

Uzat ellerini
Tut ellerimden
Bebeğim ben
Sevginle büyüyeceğim…

Uzat ellerini

Boş dünya dostum
Aldırmak olmaz herşeye.
Yarın çekilip gideceğiz
Kadehimizden başkaları içecek
Bizim gittiğimiz kalır.
Arkamızdan bir Mevlid okutan

İki bin altı yılı
Yirmi dokuz Martında
Dört kez gördü ayın yüzünü
Güneş dört kez tutuldu
MANAVGAT -KONYA - NEVŞEHİR - ORDU
Üç- dört dakika içinde