Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Nasıl ifrit olmayayım?
Nasıl deli olmayayım ben?
Saçlarını okşamak istesem
Okşatmazsın
Gider kuaföre teslim edersin başını.
Elini elimin içine koy desem

Sanma ki bu dünyada iyi insanlar bitmiş
İyiler sindirilmiş,kötü istilâ etmiş.

Bir yanda ölülerle yaşar fâni diriler
Güneş hergün doğarken dünyaya günaydın der.

Beni beyaza bağlayan bağlar çok;
Anamın sütü aktı.
Kışın soğukluğundan üşüdüğümüz
Kar da ak değil mi?
Saçlarımız renkler içinden
Beyazı seçmez mi

Doğum sancılarıydı beynimde şimdi dindi
Nur topu gibi derler güzel bir şiir indi...

Yavruların tohumu çeşit çeşit atılır
Kimisinde dert varsa kiminde neşe vardır.

Uzayan ömür ile günah,azap artıyor
Yaşamak ömrü değil ölümü aratıyor...
Hayat güzel diyenler boş yere abartıyor
Önü sonu belirsiz dünyayı neyleyeyim?

Bilinir ki YARADAN ömür ile tartıyor

Ben şairim, antrenörüm
Kelimeleri oynatırım
Kelimelerle maçlar oynarım
Çok maç kazandım
Bazen kaybettiğim de olur…

Sevsen beni sen de güzel
Aşkın bana hep ızdırap mı?
Benden iyi yedi kat el
Nedir bana düşmanlığın?
Kınalar görmesin ellerin
Dualar etmesin dillerin

Nefese bağlı canım nerde olsa taşırım
Nefes biter can gider arda kalan düşünür,
Kadere bağlı kulum her şeye alışırım
Uzun sayılan ömür bir gecenin düşüdür...

Bu günü yaşadıysan bu gün yarın dün olur

İlk gördüğümde şeklin
Gönlüme yazıldı,
Dünyayı görmese gözlerim
Tek seni görür…

Senin için yazılır şiirler
Sen çıkarsın her taşın altından
Söyle sen kimsin?

Güzelsin belki çok güzel
Belki sendedir iyilikten yana kusursuzluk