Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Ten mi ruhun ayaklarına zincir?
Ruh mu tene böylesine bir esir?
Ruh ayrılsa tüm ile bütünleşir
Cansa ebediyette güzelleşir...

Yıllar yıllara ve yaşlar yaşlara

Gözümde bir aşkın
Küllenmiş kıvılcımı var.
Dilimde bir aşkın hep aynı güftesi,
Kafamda hep aynı sisli düşünceler
Kulaklarımda yârin sesi.
Gönlümde umutlar

Adı ne olsa olsun emperyalist itleri
Kalleş, hain, kahpece vuruyor yiğitleri…

O itlerin beyini yıkanmamış, alınmış
Robot köpekler gibi ısırtmaya salınmış…

Çıbanlar olgunlaşıp bir bir başlar veriyor
Patlayıp pis kokular burunlara eriyor…

Cerahatler, irinler her tarafı doldurdu
Beyinler çalışmıyor, akıllar hepten durdu…

Fotoğraf makinesi icat oldu
Yaşamdan anlar kapalı kutularda
Hapsoldu,donduruldu...
Kameralara uzun metraj
Filimler dolduruldu,
Yaşanmışa yeniden can verilirken

Okunur beş vakitte EZAN-I MUHAMMEDİ
Ruhumda hûşû duydum,beynim zorlandı biraz,
Sözleri Arabîydi anladın mı ne dedi?
YARATAN bile der ki:'DİNDE ZORLAMA OLMAZ...'
Günün beş vakitinde tekrarlanan bu sözler
Dâvetin en güzeli,sözlerin en güzeli...

Kopardı ipini gönül uçurtmam
Kimbilir o şimdi nerelerdedir?
Beni unutsa da onu unutmam
Belki kendi gibi özgürlerledir...

Bir uçurtma için esaret iptir

Yatağın belli değil
Gecen desen öyle.
Kalbin karanlık,
Kalbin fitne dolu
Erkek dolu gecelerin misâli.
Bu hayatttan sen de memnun değilsin

Beni hapsetti dünyasına
Bıraktı iyilikler,kötülükler içinde.
Bazan iyiye niyet ettim
Kötüye saptım.
Ne yapsam? Ben de insandım...

Ey gözleri hayâlim kadar güzel kadın
Her bakışın bir başka umut vermekte bana,
İnsan için bir umut bir bağıdır hayatın
Hoş gördürmek nâfile hülyasız yaşayana.

Melek yapar çıkarsın bir bakışla beni sen