Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Şair... Özlem adamı... Hüzünlü bir çocuk var şiirlerinde, elini attığında dünyaya dokunamayan. Masumca sevmekte hala İstanbul'da hayal ettiklerini.. Ve inadına sevmekte öfkeden reddettiklerini. O affetti belki de ihanet edenleri, oysa bilse kaderin onları neye mahkum ettiğini. Birilerini sevmekte bu şair, inadına birilerini... İstanbul kadar sevmekte, resmettiklerinde hazanı seyretmekte... 'Birilerinin sevinçleri' onun ölümü üstüneyse onun hoşuna gidecek, 'ölüm' bir 'kavuşma'dır bunu o da bir gün bilecek. Bu şaire, hayal-i dünya'dan selamlar olsun...