Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Şair... Özlem adamı... Hüzünlü bir çocuk var şiirlerinde, elini attığında dünyaya dokunamayan. Masumca sevmekte hala İstanbul'da hayal ettiklerini.. Ve inadına sevmekte öfkeden reddettiklerini. O affetti belki de ihanet edenleri, oysa bilse kaderin onları neye mahkum ettiğini. Birilerini sevmekte bu şair, inadına birilerini... İstanbul kadar sevmekte, resmettiklerinde hazanı seyretmekte... 'Birilerinin sevinçleri' onun ölümü üstüneyse onun hoşuna gidecek, 'ölüm' bir 'kavuşma'dır bunu o da bir gün bilecek. Bu şaire, hayal-i dünya'dan selamlar olsun...