Şairin Hayatı İle İlgili Bir Bilgi Girilmemiş
Eserleri
Gazel-i Hicrân
Âh kim devr-i cefâda yâr ü ağyâr bir oldu,
Dost bildiklerim dahi sitemkâr bir oldu.
Mâlımın zevâlini murâd eden nice erbâb-ı hevâ, Nimetimden hissedâr,
Mihnetimde bîgâne oldu.
Ben ki her dem ellerine nân ü sefa sundum,
Vakt-i darlık erişince kapılar hep mestûr oldu.
Bir vakit gölgemde serinleyen erbâb-ı muhabbet,
Şimdi ismimi anmaya dahi müstağnî oldu.
Evlâd dahi suâl eyler: “Ne ettin ey baba?”
Gûyâ çektiğim gamlar hep beyhûde bir söz oldu.
Alacağın, vereceğin hesabını soranlar çok,
Lâkin gönlümdeki harâbâtı gören kimse olmadı.
Sanırlar mahkeme-i kübrâ kurulmayacak bir gün,
Sanırlar ki mizân-ı adl önüne varılmayacak.
Ey Rabb-i Kerîm! Sen şâhidsin hâlime benim,
Ne ihsânlar unutuldu, ne fedâkârlıklar yâd oldu.
Dünya dedikleri bir menzil-i fânî imiş meğer, Kalan yalnız amel, gerisi bir hulyâ oldu.
Şimdi ben ve sessiz geceler kaldık baş başa, Nice yakın bildiğim kimseler bana gurbet oldu.
Dikerler hançer-i gaddârı kalbe pervâsızca,
Sonra da kendilerini ehl-i vefâ zanneder oldu.
Lâkin hükm-i Hak tecellî eyler elbet bir zaman, Her gizli defter açılır, her hak sahibine iâde olur.
İzan olunca.
Alpaslan Diker
06.06.2026
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!