Almıla Şiiri - Celal Odabaş

Almıla;
Bugün,
Kavuşmak için 
Çırpınan 
Yüreğim gibiydi
Ak deniz.
Güneş ısıttı
Üşümedim.
Hayallerim karıştı
Dalgalarına.
Aldığını geri verdi.
Islanmış 
Duygularım,
Güneşe teslim.
Ruhum
Vuslata hasret.Almıla;

Bugün yine Alanya'da

Gün batımı yalnızlığındayım.

Geçmişin girdabında 

Hayallerim
Semada

Beyaz bir martının ağzındayım.

Kıyıya vuran 

Denizin dalgaları

Taşıyor kumsala anılarımı

Kimi 
Unutulmuş bir oltanın iğnesinde,

Kimi 
Hoyratça atılmış

Bir pet şişenin içinde,

Mahpus

Pişman ve mahcup
,Çocuksu yanlarım.

Yarım kalmış anılarım.

Gün batımında

Ufkun kızıllığında

Gönül yalnızlığında

Bir sevda dergâhında,

Ömrümün eyvahındayım.
Almıla;
Oltamı denize attım.
Misinamın ucunda bir lokma ekmek,
Bir elimde simit.
Ben yedim
O doydu.
Kovam boş,
Ruhum dolu.
Sevgi pırıltılı huzur topladım
Yakamozlardan.
Gözlerin gibi ışıl, ışıl.