Birlikte çıkmıştık Ekim'in dördünde,
Oğlum kucağımda, kızım da elimde,
Buruk hisler sardı ruhumu çepeçevre.
Uzun yolculuğun yorgunluğu içimde,
Vardık, köhne sokağın eskimiş evine.
Bir ben döndüm, bir de ben geriye,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta