alışkanlık işte
çocukluğumdan kalma
ne kadar sevdiğimi
soruyorsun ya! bana
şöyle kollarımı uzatıyorum
açabildiğimce açıyorum iki yana
koskoca bir sonsuzu
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
önemli bir soruya, çocukça verilen bir cevap...ki çocuklar da en değerli varlıklarımızdır...kıyas gayet iyi:))
selamlar...
Evet.Koskoca bir sonsuzu kollarının arasına sığdırmak ne kadar güzel bir duygu değil mi? Şimdi kaç kişi o sonsuzluğu sığdırabiliyor kollarının arasına? Ya da kim tuz kadar sevilmenin aslında ne güzel olduğunun farkında acaba? Yine de bunu hatırlayanlar olduğu için sevindim doğrusu. Tebrik ediyorum... Zuhal Demiröz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta