Kendinle verdiğin savaşa galip gelmek zor olunca, başkaları yüzünden en çok kendini ezip geçiyorsun.
Küfürde yakışmıyor ki ağzına hiç; anca iyiliklerini versin Allah diyorsun...
Alabora olurken her şey hayatında; sen hala bir kahvede, kırk yıl hatırını arıyorsun kaybettiklerinin...
Bir müddet sonra öğreniyorsun ama ne yaparsan yap, hiçbir şeyin artık eskisi gibi olmayacağını...
Alışıyorsun...
Canın çok yansa da,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta