Bülbülün figânına râm oldu şu ahvâlim,
Ezelden bezm-i âlem, beni çileye saldı.
Yangından hâne dünya, ateşten bir lav hâlim,
Ki hepten yandı dünya, ol içinde ne’m kaldı?
“Sus” desem kalbime, hep seni özler,
Hasretim vuslata, inan çok yakın.
“Sev” diye inliyor o kara gözler,
Gel otur yanıma, utanma sakın.
Aşkın pâyesinden hisse düşerse,
Gözler ki sürükler kara sevdaya,
Sardı da Şeytan'ın o nâr çiçeği.
Attı beni derin bir kör kuyuya,
Şeytanlar oynaşta, dost aşk meleği.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!