Hiç boşuna aldanma sır gelir
Sanada bana dar bu Dünya
Ocakta ateşe aldanma sen
İnanki herkese har bu Dünya
Binersin araca hava ile
Kırma kalbi dedik kırdık dilimizle
Susmadık söyledik hep sözümüzle
Döndük yüz vurduk menzile içimizle
Bu dünya kimseye mesken olmaz imiş
Yarabbim Güldür artık yaralandı bu gönlüm
Acıyla yaşıyorum ziyandır günüm
Çaresiz bakıyorum Geçirdiğim zamana
Yaşamadım bir günü yazık bana
Gelmiyor ki gidenler gülmez ağlayan gözler
Bir bestesin şu tinimde çal çal çal bitme
Kafestesin yüreğimde kal kal kal gitme
Kovamamki konuk evimde yar yar etme
Alev olmuş bak benliğim har har har etme
Açıldı pencerem ...
hava girdi
mahpus olduğum Karanlık odama
Dünya varmışmı desem,
Hayatmı varmış desem bilemedim...
Müebbetti cezası suretimin
Ne ettimse anlamadın
Ne dedimse inanmadın
İşte yol sonuna geldim
Zaman senin kal sen şimdi
Gözlerine bakamadım
Çocuk olduk da bir park mı gördük
Can bildiğimiz yakında da uzak mı gördük
Büyümek denen tuzağa düştük
Eller ağladı da biz içten içe mi güldük.
Uzatma ellerini...
Bırak dokunma nereye düşerse
düşsün bedenim.
Şahsiyet kahramanı değilim ben
kirlenmiş sevgilerim.
Umut dedim,hasret ektim
İkinci baharımsın yar soldurma sakın
İkinci baharımsın yar soldurma sakın
Hülyalı gözlerinle bakın öylece bakın
Hülyalı gözlerinle bakın öylece bakın
Ömür uzamıyor ki geldi ecel de yakın
Ömür uzamiyorki geldi ecel de yakın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!