Ekimdi.
Mevsim, takvimdeki yerini koruyordu
ama hiçbir şey
kendi zamanında kalmak zorunda hissetmiyordu kendini.
#YarımKalanCümle
Bir adım vardı aramızda...
Ne sen atabildin,
ne ben.
Dönüşü olmayan bir yol gibiyim,
Rüzgârın savurduğu dal, tozlu bir patika.
Doğduğum günün yitip giden yolcusuyum,
Ayaklarım dikenli otlara bata çıka.
Dağlar uzanır ufukta, ayrılık gibi soğuk,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!