Anam, anam güzel anam,
Gün görmüş, geçirmiş anam.
Şimdi köydeki evinde:
Yalnız kalan benim anam.
Herkes imrenirdi sana.
Elli dokuz senesinde:
Gurbetin yoluna düştüm.
Bunca zaman geldi, geçti;
Yaşlandım ben yaşlandım.
Elim,dizim tutmuyor.
Öyle bir hale geldim;
Yaz gelinve açar güller.
Dalında öter bülbüller.
Dünyaya güvenen beyler:
İstanbuldan haber aldım;
Yeğen Yaşar olmuş hasta.
Şu an yatar hastanede;
Hane varya; “ ye kürküm ye.“
Bir örnektir akıllıya.
Aklı olmayan insanlar;
Yükseklerde yürüme,
Düştüğünde zor olur.
“Orta yolu”tercih et,
Yalan, yalnış sözler at,
Tutmazsa izi kalır.
Yollar daim düz olmaz,
Görmezmisin mahlukatı:
Herkes bir düzen içinde.
Uyan, uyan! Ey kardeşim;
Koşma şeytanın peşinde.
Kuş nasıl uçar havada?
Yüca Rabbim şu dünyada,
Hep gülenler eyle bizi.
Verdiğin bunca nimete,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!