Vardığımda kölüne:
Bir çok dostları gördüm.
Dalıp, dalıp düşündüm:
Esas olan tevazudur.
Biliriz dünya fanidir.
Kibir,gurur edenlerin;
Sonları mutlak hüsrandır.
Her daim tevazudur;
Her taraf şeyhlerle doldu.
Müridliği begenen yok.
Öyle bir zamana geldik;
Yedinci torunum Elif;
Hoş geldin ailemize.
Dilerim Yüce Mevladan:
Güzel Emremiz bizim:
Kutladı yaş gününü.
Babaannenle ve ben:
Öperiz gözlerini...
Evimizide ilk çiçek:
Dolaşırken bahçemde:
Bakıp, bakıp düşündüm.
Bunca nimeti bize.
Veren zatı düşündüm.
Domatesi kırmızıya,
Örümcek ağını örer,
Arı çiçekten bal yapar.
Güneş kime hizmet eder?
İyi düşün güzel oğul..
Ördek yavrusu yüzmeyi,
İki mayıs doksan sekiz;
Ufuk dünyayageldi.
Ufuk’un doğumuyla:
Baba evi şenlendi.
Üçüncü torunumuz:
Gerçek mürşidin sohbeti,
Yakar kalbteki ateşi.
Hem artırır muhabbeti.
Tut bir mürşidin elinden..
Onlar güneş misalidir.
İzin alarak beyinden:
Kovanından çıktı arı.
Bal toplamak niyyetiyle;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!