Dört mevsimin dördünde
Nerden baksan güzel be!
Bir kadim şehir işte
Şehir Eskişehir’dir
Süzülerek gelirsin sokağın arasından
Gamzelerin seçilir gül döken yanağından
Beni seviyorsun ya, bende seni canımdan
Düşsem de kalkarım ben, sen eksilme yanımdan
Gel de otur yanıma, dertler gitsin ardından
Gidiyorsun öğrendim
Neden kaçıyor gibi?
Biliyorsun sevdiğim
Seni çok sevdiğimi
Kaçar gözlerin benden
Bende unutur oldum, senden başka her şeyi
Aklım fikrim çalışmaz, gözüm görmez kimseyi
Kendime gelemedim, unutturdun sevmeyi
Senin o güzel kalbin hiç özlemez mi beni?
Acımaz geçen zaman, eskitir de bedeni
Senin bana geldiğin gün
O da yetmez güldüğün gün
Aklı fikri aldığın gün
Meğer beklenen senmişsin
Bir bakışla yaktığın gün
Çok düşünür bir yerlere varamam
Bu açmazdan kaçıp ta kurtulamam
Sen yüce dağ, ben bu dağı aşamam
Sensizlik ruhuma huzur vermiyor
Uzaktasın, kabul ederim tamam
Otursaydın dizlerine yataydım
Yatayım da gözlerine bakaydım
Bir gün değil bir ömür de kalaydım
Sensiz ömrü ben yaşadım saymadım
Ruhu okşar ellerini tutaydım
Yaklaş bana sevgili
Durma öyle el gibi
Hayat senle değerli
Bu gönlümüm sesidir
Kimler olur sen gibi?
Uzaklarda bir yerlerde kalbi çok güzel sevgili
Halin nedir bilmiyorum seni arar gönül dili
Bana yalnız sen ilaçsın istemem bir başka eli
Uzaklarda bir yerlerde kalbi çok güzel sevgili
Sevginin şu elli tonu seninle bulur kıymeti
Sevgiliyle olmanın dayanılmaz hazzı var
Kapısına geleni rahmetiyle karşılar
O’nun lütfundan güzel daha ötesi ne var?
Sevgiliyle olmanın dayanılmaz aşkı var
Elbet yıkılır gider fani olan duygular




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!