Kırk birinci Atan, Oğuz Hanım ben
Dost olma düşmana, götürür özden
İnanma sözüne, düşme tuzağa
Düşman eder bizi, ayırır bizden
Düşmanla ittifak, en büyük hata
ÜSTÜN ÜSTÜNDE
İlmek ilmek, kader örer, ağını
Viran eder, hane ile bağını
Sen sen olda, eve sokma, yağını
Düşman harimine, verir zarârı
Bu Dünya meşakkattir, bulunur pek çok zahmet
Biz hüsrana uğrarız, Rabbim etmezse rahmet
Nefislerin sigaya, çekildiği o günde
Şefaat et bizlere, Ya mübârek ismi Ahmet
Rü’yetine iştiyak, besleriz bu Dünyada
UTANIRIM
Utanırım, içmeden, yemeden
Senin bedenin, enkazda ezilirken
Şehit cenazeleri, yan yana dizilirken
Çaresizim, acizim demekten utanırım
UTANMAK HÂYÂDANDIR
Yemek yağlı olmuş, lokmalar kayar
Görgüsüz yemekte, lokmanı sayar
Erbabı yapıyor, sazını ayar
Sazım ayar tutmaz, telden utandım
Yapsak yeni bir başlangıç
Nefsimize olsak yargıç
Sığınmalı hanemize
Şahinden kaçan kırlangıç
İncinmesin karıncalar
UYAN! ARAP ULUSU
Endülüsü kuran, Arap ulusu
Gazze can veriyor, bu ne uykusu
Bombardıman, gece, gündüz sürüyor
Bitsin siyonistin, sende korkusu
UYARMADIN DEME!
Mahkeme hakimin, olurmu mülkü
Kötüye kullanıp, bezdirme halkı
Muhtaç olduğunda, söylerler türkü
Ektiğin biçilir, tohum azmazsa
UYGUNU ARA
Kimisi kavgaya, arar bahâne
Bulaşma eline, verirsin kozu
Gönül bağlarını, etme virâne
Havaya kaldırma, yatışan tozu
UZAK DUR!
Kendi çalar, kendi oynar
Fitne kazanları kaynar
Kâfir kafirleri anar
Islah olmaz, kalp mühürlü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!