Gerilmişler yay gibi
Sabırsızlar tay gibi
Cennette yüzü parlar
Şühedânın ay gibi
Atları var hepsi eşkin
İnsan gibi, şehirlerin var dili
İhtişamın, eserlerdir delili
Zarf ile mazruftur, insanla şehir
Şehir, insan, birbirinin vekili
Biz biliriz, onlar ölü
Hak buyurmuş, onlar diri
Şehâdeti tatmak için
Bin kez gelir, onlar geri
O şerbet ki, çokça leziz
SELÇUKLUNUN İZİNDE
Selçuklu mührünü, işlemiş taşa
Ahlat, Adilcevaz, Erciş, Gevaş’a
Malazgirt’te Alparslan’ın Ordusu
Beş misli düşmanla, girdi savaşa
Bir lokmayı, paylaşıp da yiyene
Bir kabanı, üç-beş kişi giyene
Vatanımız, candan aziz diyene
Ülkücü denirdi, seksen öncesi
SELAM
Yanımdan, sessizce geçen kardeşim
Esirgeme, kardeşinden selamı
Neden biz bizlerden, uzak dururuz?
Bilmezmisin selam, Hakkın kelamı
SENDE DEĞİL
Çoğu insan, tercih eder, basiti
Yemek rutin, zorunlu hal, fasiti
Islah etmez, nasihatin, müfsiti
Zaman kötü olmuş, suç sende değil
SEN DERSİN EYVAH
Elinde olanın, kıymetini bil
Sahip olamazsan, edersin zâil
Vardan yoğa düşme, olursun rezil
Giden geri gelmez, sen dersin eyvah
Geldik Âhir Zamana, yoktur senin gibisi
İnsanlar çok riyakâr, güvenilmez hepisi
Yemin billah etse de, inanma sözlerine
Çok azı mert kalmıştır, namert olmuş gerisi
SENLE GİDER
Zâlim bakar gözüne, baka baka kanırır
Milyonlarca mülteci, zor şartlarda barınır
Tövbede sebat eden, günahlardan arınır
Rab mazlumun sahibi, dokunur gayretine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!