Ali Çelik 3 Şiirleri - Şair Ali Çelik 3

İLİM KENDİNİ BİLMEKTİR

Abesle iştigâl, etme dünyada
Faydasına olsun, ilim insanın
Kötü şöhret, bulunmasın, künyede
Edeb dâhilinde, olsun lîsanın

Kendi gözünde mertek, sende görür samanı
Usanmadan tekrarlar, her gün kırk bir yalanı
Hak, hukuk hak getire, yoktur makbul meziyet
Kendine haklı görür, memleketi talanı

Yüz senedir emmişler, bu milletin kanını

ÎMÂN MUHKEM KALEDİR

Bu dünyanın adaleti zâhiri
Günü değil, düşünmeli âhiri
Dalâlette, insanların kâhiri
Açgözlünün, karnı daim aç olur

İNCE İNCE

Kibarlar konuşur, bizli ve sizli
Kimileri olur, hep iki yüzlü
Doğuştan insanın, kaderi gizli
Bilemezsin, ne gelecek, başına

Ekmelinin hatırına, yaratıldı Kâinat
O Muhterem Son Nebiye, yazılmıştır binler na’t
Gelmiş geçmiş, milyarlarca insana
Rehber olmuş, o mümeyyiz Büyük Zat

İnsanlık çaresizdi, zulümler çıkmış arşa

İNSAN ACİZLİĞİNİ BİLMEZ

Açlık varit ise, lokma seçer mi
Aşkın ateşini, ölçek ölçer mi
Aşığın bağrının, hârı geçer mi
Ağustosta dağdan, kar gelmeyince

İNSAN AVI


Artık biz de alıştık, rutin olan vahşete
Mazluma da rutin oldu, o da düşmez dehşete

İNSAN AYNI İNSAN

Kelam kemâle masruf, çıkarma başka mânâ
Bilmeyen câhil olur, bilene denir dânâ
Sevdiğinin halleri, sana kusursuz gelir
Kabahat etse bile, şirindir, cânan cana

İNSAN BEŞER BAZEN ŞAŞAR

İnsanda olmalı, yanılma payı
İnsan beşer, bazen şaşar demişler
İstisnâsı yoktur, bayanı, bayı
Yolu soran, dağı aşar demişler

İNSAN BİR BÜTÜNDÜR

Mevcudat aslına edecek rücû
Âciz insan, neye yeter ki gücü?
Hakkın vaadi, alır, alınmaz öcü
Toprak der ki, dal havada kök benim