ARTIK NE KALDI
Çoğu gitti azı kaldı
Yokuş bitti, düzü kaldı
Yüreğimde sızı kaldı
Ben diyorum, üç, beş olur
Aşk şerbeti yudum yudum
İçin için yanar odum
Neyim varsa yârâ verdim
Candan başka neyi koydum
Nâmert ola can sakınan
İnsanların vardır, iki âfeti
İflah olmaz insan, dûçâr olursa
İkisi de alır, senin aklını
Ancak şifâ olur, Hakkı bulursa
Birine aşk derler, kör eder gözü
İnsanı insan yapar, ulvi, yüce duygular
İnsan eğer insansa, kendisini sorgular
Akıl denen nimeti, kullanmazsa insanlar
Birileri o insanı, robot gibi kurgular
İnsan ki Yaratanın, en mükemmel varlığı
Şahit ol! Fırat, Dicle, Sakarya
Bu gün açıldı, Ayasofya
Saflarını doldurmuş, evliya ve asfiya
Bu gün gerçek oldu, bir rüya
AYRI GAYRI OLMAYALIM
Bozulduysa ağzın tadı
Tatlandırmaz baldan gayrı
Yetsin dersen gurbet kahrı
AYRILAN YOLLAR
İçtiğimiz su, gitmedi ayrı
Def edip şerri, celb ettik hayrı
Bir baktım ki yollar, ayrılmış gayrı
Beklediğim vefâ, mâzide kaldı
Varlığın sermayedir, yokluğundur gam babam
Öğüdün kulağımda, sözünde anlam babam
Sen evin direğiydin, sağlığında bilmedik
Kalmadı sen gideli, evlerde nizam babam
Kırk yıl geçti, baba yurdu kimsesiz
Yıkılmış bacalar, odalar sessiz
Duvarları kalmış, insana hasret
O da ölü gibi, kalmış nefessiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!