Ali Çapan Şiirleri - Şair Ali Çapan

1.
SULUSEPKEN YAĞMURLARDA

Şemsiyeni evde unutunca sen
Bulutlarla aran iyi olmadığı için
Yağmur yağdırırlar işte böyle

Duydum ki;
gözlerinin rengine uygun
kafiye arıyorum diye
beni sana ihbar etmişler.

Aşkı anlatan dilinle

1.
Gel gönül seninle çocukluğumuza gidelim
Bir ucundan sen tut
Bir ucundan ben
İp atlasın komşu kızları
Biz

Ey ölüm!
Benimle saklambaç oynama
Elma dersem çık
Armut dersem çıkma.

Kırk odalı gönül sarayının

Soldu bir bir o en güzel dediğimiz çiçekler
Yazık altın çağı geçti ömrümüzün
Pamuk yığını bulutlardan saraylar kurmuştunuz
Nisan yağmuruyla serin kendi gönlünüzce...
Hani binbir zevkle elele seyrediniz
Güneşin böyle her akşam hüzünle batışını

1.
Suskun
Suskun her şey evrende
Ve bir orman gibi büyüyen
Bu suskunlukta
Denizin toprakla öpüştüğü yerde

Hüzün oğlu kaparda tüfeğini
Çıkarsa dağlar başına. VAY.

Kestiğim ya kara saçımdan bir tutam
Gözlüğümü takıp gözüme
Ağladım ya

Eylülü ben çağırmadım
Güz koluna taktı o getirdi
Sözleşmiş gibi hüzünle
Üçü birden çıktı geldi.

1.

Ak karanfil örneği çiçeklerdir
Gün güne açıp çoğalan.
-ki çocukluğumun en sıcak kanı süt-
anamdan emdiğim

Boynu bükük bütün çiçekler ayaklandı
Aralarında mor menekşe de vardı

Aralarında mor menekşe de vardı
Yürümeye başladı bütün boynu bükük çiçekler.
Kol kola yürüyen çiçeklerin