ALEVLERDE ÜŞÜMEK
Yalınayak tırmandım hayatın yokuşunu
Şu dünyayı sırtımda taşıyormuş gibiyim
Yokluğun menüsüyle besledim can kuşumu
Ruhumun boşluğunda yaşıyormuş gibiyim
Geceler hoyratlaştı perde gerdi gözüme
Mızraplar ağıt yaktı dert yükledi sazıma
Cehennem ateşinde ayaz vurdu yazıma
Alevler arasında üşüyormuş gibiyim
Suskunluğum bastırdı çığlığımı sesimi
Baykuşlar mesken tuttu boşalan kafesimi
Vakitsiz yolculuklar tüketti nefesimi
Meçhule giden yolda koşuyormuş gibiyim
Zamansız hazan çöktü çiçeklere güllere
Umut yağmuru yağmaz ne göklere ne yere
Derdimi yazsam sığmaz bin yapraklı deftere
Dolup dolup kendimden taşıyormuş gibiyim
Yalnız geçen bir ömrün sızısı var içimde
Gurbetin acı yüzü sönmeyen nar içimde
Yokluğunun yarası her gün kanar içimde
Bağrımı kör bıçakla deşiyormuş gibiyim
ŞENTÜRK DURSUN
Şentürk Dursun
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 22:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!