Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
geçmiş bahar mimozalarını andırır hazin hatıralar
ateşli sevdalar sarmıştır her yanını
gözlerin de yine hüzün var bu gece
alev gibi körüklenir ateşin közünde sessizce
yıldızlar anlatsın sana olan aşkımı..._Tebriklerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta