Alev Gibi Bir Veda Şiiri - İbrahim Coşar

“Gitme” dedim Coşari’ye
Döneceksen “Gitme” dedim
Üzülürsün.

Yere düşürdü gözlerini;
Yer ıslandı.
Aldı koynuna koydu
Gözyaşlarını...

Akıl şaşkın, dil tutuktu;
Gözleriyle etti son vedasını.
Kaçarak uzaklaştı,
Açık kapı bırakmadan
Yalnızlığa yaklaştı.

Sessiz hıçkırığından
Uyuyan şehir uyandı,
Ateş gibi bir vedaydı!
Bastığı toprak yandı!

Bari gittiğinde ağlama dedim
Boğulursun, dağılırsın.
Hasret yangını başlar.

Döndü, bana seslendi;
“Nefesimi gözyaşına bandım ben;
Sönerim sandım, sönmedim,
Sönemedim.”

Özleyince dönersin dedi aklım
Ona da fısıldadı usulca
“Özledim, dönmedim,
Dönemedim.”

24.09.2026/Samsun