ALEKSANDRA DÜZGÜN HAYATI
Menekşe moru bir geceyarısı,
Hera gözlü kapkara gökkuşağı.
Kadife karanlığında dostuma rastladım,
Yarasalar gibi dallarda baş aşağıyız.
Bu menekşe cümbüşü gecesinde
Tüm tanrılar düştü, kazındı mezarlar.
Ah arkadaşım, bu Pergamon değil,
Yüceleri bizlerden saklar rüzgarlar.
Gözümü kör karanlıklar oydu geçti.
Ya ben seni de göremezsem ne olur?
Ben de doğuştan körüm ki, demişti,
Ben de seni sevsem de hiç görmüyorum.
29.01.2025
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!