Pencerenin dışında bir hayatın olduğuna inanıyorum. Ama bu karanlık odada,vazgeçemediğim,hatta öyle değil,tam olarak sinsice kendine çeken anlamlı bir uyumluluk var kendimle. Bir de şu var ki,insanların ve doğanın arasına karışınca bir cesetin beni izlediğini görüyorum.! Bu dışarı çıkarken içeride bıraktığıma çok benziyor. Çünkü ancak böyle inandırıyorum kendimi bir hayatın varlığına.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta