Ürkek, narin bir ayak sesiyle gelir kış
Baharlar beyaz kefen örtünür saçlarına
Meğer insan her ayrılığa ne kolay alışırmış
Yalandır uzaktan bakmak gemiden rıhtımına
Dokunmadan ateşe, yanmadan kızıllığında, vurmadan taşa
İnsan en büyük acıyı kendinde sanarmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta