Alaeddin Özdenören Şiirleri

12

ŞİİR


49

TAKİPÇİ

Maraş’ta doğdu. İlk ve orta öğrenimini Maraş, Tunceli, Malatya ve İstanbul’da tamamladı. İstanbul Üniversitesi Felsefe bölümünden mezun oldu. Çeşitli okullarda öğretmenlik görevinde bulundu. 1991 yılında Kültür Bakanlığı’ndan müşavir olarak emekli oldu. Halen Balıkesir’de yaşamını sürdürmektedir.

Alaeddin Özdenören

göğsümü yalayan gül alevinden
silinmez izler kalır.

gökte bulutla oynayan çocuk
öksesine yıldız çakan melek kalır.

Devamını Oku
Alaeddin Özdenören

Cahit deyince
Cahit deyince aklıma sular yıldızlar
Alınlarında şafak örülü
Anneler babalar
Gözleriyle gül toplayan çocuklar
Çöl rüzgârları kervanlar

Devamını Oku
Alaeddin Özdenören

Yavrum
Yalnızlığı şu son kıyısını da atla
Ve anla ki hayat
En özgür biçimini sende denemiştir
Onun içindir ki ölüm
Denizin doğurduğu eşsiz dalga

Devamını Oku
Alaeddin Özdenören

I
Melon şapkalı birtakım adamlar
Gördüler görülecek yerlerini kentin
Selâmladılar halkı saygıyla
Kavisler çizerek şapkalarıyla.
İşte o ilk sırada gördüm seni

Devamını Oku
Alaeddin Özdenören

Gülüm gülüm
Bu kentin koynuna girdiğim günden beri
Cebimde ölümüm
Avuç avuç dağıtırım insanlara
Bir türlü tükenmez ölümüm.
Üzümleri aydınlatırım

Devamını Oku
Alaeddin Özdenören

Yakın komşumuz ay gibi
Göğsüm geceye gerilmiş bir yay

Devamını Oku
Alaeddin Özdenören

Baktıkça gözlerine derinden
Üstüme başıma güller dökülür.

Ve her şey kopar yerinden
Bir buluş bir gülüş ve unutuş ellerinden
Ellerinden beyazlıklar dökülür

Devamını Oku
Alaeddin Özdenören

Gülümü karşı tepenin üstünde
Gizli bir el kırbaçladı
Büyüttü yalnızlığını
Tepe güle kesildi
Arka çıktı gülüme.

Devamını Oku