Alacaklı sevdalar Şiiri - Hilal Avunyalı 2

​Alacaklı Sevdalar
​Yorgun bir şafağın eşiğindeyim yine,
Yüreğimde birikmiş yarım kalmış cümleler.
Sormaktan yoruldum yankısız boşluklara:
Döktüğüm gözyaşlarımın hesabını kim verecek?
​Zaman, bir hırsız gibi süzülürken penceremden,
Yıldızları sayarken tükenir umutlar.
Ya kaçan, uykusuz geçen gecelerimin?
​Birer birer devrildi o devasa kaleler,
Avuçlarımda sadece toz ve duman kaldı.
Sırtımda kambur oldu o masum vaatler;
Yıkılan hayallerimin hesabını kim ödeyecek?
​Ne bir özür onarır bu enkazı artık,
Ne de geri gelir o kayıp mevsimler.
Defter kapandı, kalem kırıldı ama soruyorum:
Bu ağır bedeli hangi yürek üstlenecek?
Artık ne beklenen bir el var, ne de tanıdık bir iz,
Kendi sesimde boğuldu o fırtınalı deniz.
Miras kalan sadece derin bir sessizliğimiz;
Söyle, bu alacaklı sevdayı hangi mezar örtecek?
Hilal Avunyalı ✍️