İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
şiir çok şirin yaa.. sandım kii kedi camdan içeri atlayacak:)) benim şiirimi hatırlattı bana.. kediniz ve size güzel günler efendim...
DOST....
Minik kara gözlerin
Islak sivri burnunla
Düşük kulakların
Beni dinleyen o hallerinle
Üzüldüğümde ayaklarımın dibinde
Sevindiğimde eşlik edersin
Salyalı ağzın, neşeli kuyruğunla..
Varmı senden daha
Sevimli,candan, vefakar..
Yalnızlığımın tek dost’u..
Beni hiç bırakma..
Çok sempatik bir şiir, kediler de öyle; çocukken daha çok severdim, mutlaka kedim olurdu ve onlara şiirler yazardım.
Hayvan seven insanı da severmiş; bu hasletleriniz şairliğiniz, kıymet bilirliğiniz yetkin kişiliğinizle çok vefalı bir dost kalemsiniz.
Yeni haftanın huzur ve başarı getirmesini, mutluluk getirmesini diliyorum.
Sevgi ve selamlarımla kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta