Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hüzünler genelde akşam üzerlerimi basar.....
duyarak inanarak okudum bu güzel dizeleri şiirden çok düz yazı tadı verdi bana ....ama beyendim kaleminizi kutlarım .
müzeyyen başkır
bir aksam üzeri telasinda yitip giden duygular ama olsun umar hala orada tebrikler saygilarimla baki, selamlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta