Aksa üzerimden şelaleler,
Savursa, yerden yere fırtınalar
İçimde can yakan dertlerimi, alıp gitmez ki...
Günlerce yürüsem bom boş sokaklarda
Serseri bir mayın gibi
Ne arayanım olur, nede bir soran
üç beş kedi köpektir, yoluma yoldaş olan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta