Arnavut kaldırımlı sokaklarına şehrin,
Karanlık çökerken
Rakibini bekleyen bir boksör gibi
Orada dururken kararan dağlar
Sesi çıkmıyordu kuşların bile
Tenhalaşmıştı sanki tüm evren
İlelebet sürmezdi ya bu sessizlik,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta