Mesafelerin yorduğu yüreğimle sesleniyorum sevdanın ötesine,
Elimi kolumu hasretin, gidemiyorum bir adım ilerisine
Hayatın cilvesi midir, kaderin çizgisi mi koyamadım bir türlü adını
Tut ki başına buyruk bir nehre düşen, sararmış bir yaprağım
Aklımla yüreğim yarıştalar hep, peşi sıra arkalarından koşmaktayım
Payıma düşense ya sessizlik ya da sensizliktir, hayalinden arta kalan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta