Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne yazık ki, günümüzde pek çok akraba, eş, dost ve arkadaş aynı karaktere sahipler Abdullah bey kardeşim. Zira aynı dertten bu pür-kusur kardeşiniz de muzdarip.
Ne mutlu, Allah için sevip ve Allah için buğz eden mü'min ve müslümanlara.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta