Kolumda derman kalmadı, gözümde fer.
Nerden düştün aklıma, uykum kaçtı firar?
Bir serzeniş ile bedenim telafisiz kan,ter,
Saklım yok artık özledim seni dilimde ikrar.
Çekilmez oldu bu zaman sen yoksan içinde,
Dertlerim hep açik yara sürülmez bir merhem.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta