İzmirde yokluğunda geçen bir haziran gecesi
Aklımda sessizce düşen kar taneleri
Gökyüzünden iniyorlar yüreğime yavaş yavaş
Kimisi özlediğim bir yıldız
Kimisi saçlarıma ilk düşen ak
Kimisi beklediğim hasretim
Durmadan yağıyorlar yavaş yavaş
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta