Son isimli zamansız bir yerde bir çok yokoluştan varoluşlara geçişimi kutlamaya fırsat bulamadan bir zaman çizgisine hapsolamayıp geçtim gidiyorum ve ya dönüyorum belkide tekrar gidiyorum
kim bu kadar gökyüzüne bakmış.
kim! ben mi?
sevdiklerini toprağa... savurmuş
gel de şimdi konuşma
aynı gökyüzünde yaşanmış
görüyor musun?
kısma gözlerini bu hengame ne! diye
dışardaki hayat bu...
bir kaç detay vuruyor işte pencerene.
ağlama! kalk bir daha bak.
her akşam gözlerim bu ışıklarda
dertlerime bin dert kattın sen Nergis
beni affetmedin aşk olsun sana
gördükçe vicdanın sızlasın Nergis
her akşam kulağın çınlasın Nergis
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!